بر تو ؛ وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَها و زنى « 1 » گرويده ، و خويشتن به تو بخشيده ، چون تو وى را « 2 » به زنى خواسته و طلبيده ؛ خالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ترااند اينها بر خلوص ، و روا نبود بعد تو نكاح ايشان كسى را بر عموم و [ بر ] خصوص . و قيل اين بخشنده بر خلوص ترا شد بىكابين ، و به حقّ ديگر مؤمنان نبود چنين . قَدْ عَلِمْنا ما فَرَضْنا عَلَيْهِمْ فِي أَزْواجِهِمْ وَ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ ما « 3 » دانسته‌ييم آنچه « 4 » واجب كرده‌ييم برايشان ، از كابين زنان ايشان « 5 » ، و بهاى كنيزكان ، و ترا روا داشتيم رايگان ؛ لِكَيْلا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ تا نبود بر تو رنج و مشقت ، وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً و خداى تعالى آمرزنده است و با رحمت . ( 50 ) تُرْجِي مَنْ تَشاءُ مِنْهُنَّ و حلال كرديم ترا كه تأخير كنى از ايشان آن را كه تو خواهى ، وَ تُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشاءُ و فراز آرى به خويشتن آن را كه خواهى ؛ وَ مَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ و آن را جويى و خوانى ، از آنها كه جدا كنىشان و مانى . فَلا جُناحَ عَلَيْكَ بزه‌اى نيست بر تو بدين خواندن ، بعد ماندن ، و رجعت كردن ، بعد از « 6 » طلاق دادن ؛ ذلِكَ أَدْنى أَنْ تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ اين نزديكتر بدانك روشن [ شود ] چشمهاى ايشان ، چون دانند كه مىكنى به فرمان . وَ لا يَحْزَنَّ و غمگين نشوند ، وَ يَرْضَيْنَ بِما آتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ و همه بدانچه « 7 » دهىشان رضا دهند ؛ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما فِي قُلُوبِكُمْ و خداى تعالى مىداند آنچه « 8 » در دلهاى شماست ، وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً و خداى تعالى به مصالح بندگان داناست ؛ حَلِيماً حليم است زودناگيرنده ، و عذر پذيرنده . ( 51 )

--> ( 1 ) - اصل : زن . ( 2 ) - ن : و را . ( 3 ) - ن : « ما » ندارد . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن : شان . ( 6 ) - ن : « از » ندارد . ( 7 ) - ن : بدانج . ( 8 ) - ن : آنج .